ما هنوز خوب رشد نکرده ایم !
فرهنگ سازی زمان میبرد. آثار کارهای فرهنگی در دراز مدت دیده میشود. عجله نکنیم اما بی تفاوت نباشیم.
بی تفاوت نباشیم به مرغ فروش و قصابی که شکمبه مرغ و گاو و گوسفند را در پیاده راه رها میکند؛ به ماهی فروشی و به میوه فروشی که ضایعات خود را در سبدها و گلدانها خالی میکند .
با کمال پوزش ما هنوز خوب رشد نکرده ایم . به جای چهل سال شعار دائم مرگ بر امریکا و مرگ بر مسئول شهر و ... در منابر باید هم زمان با مردم در خصوص مراودات اجتماعی و نحوه زندگی و مهارتهای اجتماعی حرف میزدند که نزدند. به جای حضور همیشه معمم ، هر از گاهی یک متخصص بهداشت یک روانشناس یک جامعه شناس باید بالای منبر میبردند تا حرف روز و نیاز مردم مطرح شود ؛ که نبردند! طبیعتا حاصل مجادلات روحانیون شهر و مسئولان در دهههای قبل و گریز از فرمانبری همین میشود که میبینید !
ما تخم این بی فرهنگی را در سی سال پیش در منابری کاشتیم که تخریب دیگران شد رئوس مطالب منابر ما! آن روزها باید از این روزها یمان صحبت میکردیم. باید فرهنگ سازی میکردیم .
به جای پرداختن به جدالها به مردم مهارت زندگی کردن یاد میدادیم. ما یاد گرفته ایم با جنگ با دعوا با فریاد زدن سر هم حق خود را بخواهیم! ما یاد گرفتیم برای شنیدن صحبتهای تکراری زانو بزنیم اما تحمل شنیدن ساز مخالف بر حق را نداریم. مگر ندیدید دهن دکتر هاشمیان را در اعتراض به شیوه مدیریت وزیر بهداشت آقای وزیر از یک سو و جناب دکتر ولایتی با آن لحن عجیب اش از سوی دیگر بستند! مگر ندیدید در جلسه سیستان در اعتراض نماینده شهر به وضعیت بهداشت وزیر سخیف ترین کلمات را بر دهان راندند؟ ما همه با هم هستیم حتی وزیر مان نماینده مان هم در دوره ای که تربیت شده اند مهارتهای زندگی را نیاموخته اند ! از پای بست ویران است .
حال تو و من امریکا را شکست داده باشیم اما شهر را ویران کنیم! فرقی ندارد با شکمبه گاو و گوسفند و زباله و پس مانده نیوه؛ یا پوسترهای تبلیغاتی بعد نرتب داد بزتیم مسئولان چرا نمیرسند !
انصاف کنیم ما مردم؛ خودمان چقدر مسئولانه عمل میکنیم. همیشه طلبکاریم بدون آن که در رفتار خود و اعمال خود نظارت کنیم .
شهر اجتماع من و شماست. من اگر مراقب باشم شما اگر زباله نریزی و صد البته اگر شهرداری زود ورود کند و سامان بدهد؛ پیاده راه زباله داننمیشود .
گرچه همه اعتراضات را وارد میبینم نسبت به کم کاری مسئولین مرتبط با ماجرا اما از خودم هم سوال میکنم که انصافا خودم تا چه حد مسئولانه رفتار کرده ام وقتی چوبک بستنی را از دست پسرم میگیرم و جلوی چشم کودک ۸ ساله آن را در خیابان رها میاندازم ؟!
ما کمتر از مسئولین مقصر نیستیم. ما خودمان باید از خودمان شروع کنیم. چه من نوعی شهروند خرده پا و چه آن وزیر گنده لات که در سخنرانی رسمی اش دهن به بد گویی میگشاید و چه آن دکتری که با قلم دهن دکتر هاشمیان را در اعتراض به وضع واکسیناسیون گل مالی میکند! همه نیازمند روانشناس و جامعه شناسیم که بنشینند ما را از نو بسازند .
پس بی دلیل بر هم نتازیم. مسئولان را به باد انتقاد نگیریم! ما خود مسئولانه عمل نکرده ایم. تربیت درست نکرده ایم. آموزش و پرورش و دانشگاه ما ، منابر روحانیون ما در ایجاد این وضع همه مقصرند. ما خود کوتاهی کرده ایم . حال همه را از دیگران میبینیم !