دولتمردان چنان راهکارهایی برای عبور از بحران کمبود گاز ارائه می‌دهند که گاهی نه تنها تاثیری در رفع مشکل ندارند بلکه مشکل دیگری را هم بر آن می‌افزایند.

در آخرین سوژه از این تصمیمات دولتی می‌توان به باز بودن ادارات تهران با یک سوم کارمندان و دورکاری دو سوم کارمندان اشاره کرد. گویا آقایان در حال و هوای کرونا هستند.

تصور می‌کنند با یک سوم کارمندان، مصرف گاز یک سوم می‌شود! همین امشب آیا معلوم است کدام کارمندان بیایند و کدامیک نیایند؟ آنهایی که دورکار می‌شوند، رئیس اداره چه تکالیف کاری برای فردا به آنها تعریف میکند؟

راستی! مدارسی که فقط امتحانات نهایی برگزار می‌کنند و بقیه تعطیل هستند و گرمایش آنها موتورخانه ای است، مصرف گازشان چگونه می‌شود؟

اداراتی که کاملا تعطیل می‌شوند آیا کنترل می‌شوند که در ایام تعطیل، گاز مصرف می‌کنند یا نه؟

این تصمیم گیرندگان و ارائه دهندگان راهکار، بر پایه چه منطقی چنین تصمیماتی می‌گیرند؟ آیا می‌دانند مصرف گاز موتورخانه ای که کاملا خاموش شود و یک روز بعد دوباره روشن شوند بیش از موتورخانه ای است که روی دمای ملایم روشن بماند؟