شهید مرتضی جابری از شهدای بمباران ۲۷ دی دانشگاه تبریز
Û²Û·دیماهح سالگرد شهادت Û²Û² نفر از دانشگاهیان در کارگاه فنی دانشگاه تبریز بر اثر بمباران رژیم بعثی است.
دانشجویانی که در راه دفاع از میهن اسلامی خود تا پای جان ایستادند و از تخصصهای فنی و علمی خود استفاده کردند تا نیاز جبهه را برطرف سازند.
شهید مرتضی جابری در سال Û±Û³Û´Û³ ه.ش در شهرستان میانه متولد گردید. درس را تا اول دبیرستان در زادگاه خود خواند.
در سال Û±Û³ÛµÛ¹ به همراه خانواده به تهران انتقال یافت و تحصیلاتش را در آن شهر با موفقیت به پایان برد. دو سال خدمت وظیفه را در منطقه بوکان انجام وظیفه نمود. در آزمون سراسری سال Û¶Û´ دانشگاه شرکت کرد و در رشته جغرافیای طبیعی دانشگاه تبریز در رشته جغرافیای طبیعی پذیرفته شد.
انقلاب اسلامی در دوره ی نوجوانی او شروع شد. او به همراه دیگر نوجوانان در راهپیماییها شرکت کرده و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نیز در مساجد فعالیت میکرد. با شروع جنگ تحمیلی چند بار به جبهه اعزام شد. او در سال Û±Û³Û¶Ûµ جهت تهیه مهمات در دانشکده فنی دانشگاه تبریز با دوستان خود حضور داشت.
وی به همراه دیگر دانشجویان از ساعت Û´ بعد از ظهر تا نیمههای شب در کارگاه فعالیت میکرد که در نهایت در شب Û²Û· دی ماه Û¶Ûµ بر اثر بمباران هوایی کارگاه به فیض عظیم شهادت نائل آمد.
شهید جابری علاقه عجیبی به آموزش قرآن و مسائل اسلامی داشت و در اغلب مجالس وعظ و سخنرانی شرکت میâکرد. فردی منظم و منضبط بود و تلاش میکرد در حد توان به مستحبات عمل کندح همیشه با وضو سر سفره مینشست و شبها نیز قبل از خواب وضو میگرفت.
بخشی از وصیت نامه شهید
«...خدایا حرکتم را که فقط در راه تو و شرکت در جهاد و هدفم را که همانا پیروزی اسلام است قبول فرما و اگر در این راهح جان خود را فدای راهت کردم از شهدا محسوبم کن و شهادتم را مورد قبول درگاهت بگردانح اکنون که به ندای "هل من ناصرا ینصرنی" امام حسین زمانمح آگاهانه لبیک گفته و به سوی پروردگار خویش باز میگردم از خداوند رحمان مسالت دارم که شهادتم را قبول کرده و از شما پدر و مادر عزیزم انتظار دارم که صبر را پیشه خود ساخته و از صابرین باشیدح که خداوند میفرماید "ان الله مع الصابرین" و در سوگ من ناله و زاری نکنید و اگر خواستید گریه کنید به مظلومیت امام حسین(ع) و ائمه اطهار (ع) گریه کنید و افتخار کنید امانتی که از طرف خداوند در دست شماست تحویلش دادید و ان شاح¡لله در نزد حضرت فاطمه(س) روسفید خواهید شد... »