امروزه انرژی الکتریسیته نقش حیاتی در زندگی بشر ایفا می‌نماید و نبودن آن حتی برای لحظاتی کوتاه نیز آسایش و آرامش را زندگی بشر ایفا می‌نماید.

تولید،انتقال و توزیع انرژی الکتریکی مستلزم صرف هزینه‌ها و تلاش‌های بسیار زیاد و شبانه روزی عزیزان صنعت برقی می‌باشد اما در این بین موضوعی که به آن بسیار بی مهری و بی توجهی می‌شود نقش بسیار مهم و حیاتی سیمبانان عزیز و زحمتکش در تامین و توزیع پایدار انرژی الکتریکی در سطوح جغرافیایی بسیار وسیع شهرها و روستاهای اقصی نقاط کشور عزیزمان می‌باشد که همیشه با جانفشانی و از خودگذشتگی در سرما و گرما،شب و روز،شرایط بد آب و هوایی،هنگام وقوع بحران هایی نظیر طوفان،سیل،زلزله و...آماده جانفشانی،خدمت رسانی و صعود از پایه‌های چوبی و بتنی و... هستند تا در کمترین زمان ممکن با انجام عملیات تعمیر و نگهداری روشنایی بخش زندگی هموطنان خویش می‌باشند.

این عزیزان همیشه با کار در ارتفاع و پنجه در پنجه برق بودن بدون وقفه همیشه در تلاشند تا با حفظ و نگهداری از شبکه‌های توزیع برق بصورت شبانه روزی شرایطی را فراهم نمایند تا برای منازل هموطنان،مراکز درمانی،صنعتی و کشاورزی و...برقی مطمئن و پایدار همیشه در دسترس باشد.

برق گرفتگی،سوختگی‌های شدید،سقوط از ارتفاع و... چندین و چند خطری است که همیشه سیمبانان عزیز را  تهدید می‌نماید!

اکثر سیمبانان با سابقه از درد زانو و کمر که ناشی از صعودهای پیایی و مستمر و کار در ارتفاع بصورت مداوم می‌باشند رنج میبرند!

براستی آیا تامین امنیت شغلی حقوق مکفی برای این جهادگران بی سنگر که پر خطرترین و با اهمیت ترین کار شبکه‌های توزیع برق را انجام می‌دهند که همانا تامین برق پایدار می‌باشد انتطار نابجا و نامشروعی است؟! چرا نباید شغلی با این درجه از اهمیت و خطیر در چارت سازمانی سازمان خویش نباشد؟! آیا این موضوع می‌تواند جزء عجایب جهانی معرفی شود؟! چرا نباید در حین خدمت از بهترین امکانات و ابزارآلات استفاده نمایند؟! چرا نباید شهیدان روشنایی بخش صنعت برق جزء شهیدان راه خدمت معرفی شوند؟! و...

با آرزوی سلامتی و شادکامی برای تمامی عزیزان زحمتکش صنعت برق بویژه سیمبانان عزیز این جهادگران بی سنگر!

۲۹ فروردین روز جهانی سیمبان مبارک