ساری‌صراف استاد دانشگاه تبریز با اشاره به کشت برنج در اطراف شهرستان میانه و در حوضه دریاچه ارومیه گفت: این نوع کشت هیچ تناسبی با اقلیم منطقه ندارد و موجب خشکی رودخانه‌ها شده اما چون سودآور است، هیچ مقام قضایی آن را متوقف نمی‌کند.

وی افزود: شاید این فعالیت‌ها از نگاه برخی نوعی خوداشتغالی بدون اتکا به دولت تلقی شود و حتی به آن افتخار شود، اما واقعیت این است که آب دارد صرف اشتغالی می‌شود که نشانه‌ای روشن از ضعف مدیریتی است.

ساری صراف درباره پیامدهای این روند گفت: در گذشته سالانه حدود یک سانتی‌متر فرونشست زمین داشتیم، اما امروز این عدد به سه تا هجده سانتی‌متر رسیده و در دهه آینده فاجعه خواهد آفرید. به گفته او، اکثر دشت‌های کشور در معرض نابودی‌اند، اما با این حال محیط زیست همچنان در سطحی تشریفاتی و تجملاتی باقی مانده است.

وی تصریح کرد: آب مجازی در تمام کالاها وجود دارد؛ از محصولات کشاورزی مانند هندوانه گرفته تا صنایع سنگین مانند فولاد. این مصرف پنهان آب برگشت‌ناپذیر است و نمی‌توان آن را نادیده گرفت.

وی افزود: بیشترین آب مجازی نه فقط در هندوانه بلکه در تولید برنج، گندم، بادام و محصولات مشابه مصرف می‌شود اما همواره تنها یک محصول خاص برجسته می‌شود. واقعیت این است که الگوی کشت باید مبتنی بر فناوری‌های نوین باشد.

کلیدواژه‌ها:

دسته: اخبار روز, اخبار شهرستان میانه

این خبر را به اشتراک بگذارید: