یکی از شغل‌های حساس و حیاتی در بخش درمان، مربوط به پرسنل، پرستاران، پزشکان و متخصصان بیهوشی و تکنسین‌های اتاق عمل می‌شود که این افراد کاری که انجام می‌دهند با جان انسان‌ها ارتباط مستقیم دارد. بنابراین پرواضح است که شغل بسیار پرمخاطره ای دارند. بنابراین قصد داریم که این خطرات را معرفی کنیم. بنابراین خطرات تهدید کننده پرسنل اتاق عمل را می‌ توان به چند دسته تقسیم کرد:

خطرات حادثه ای

در اتاق عمل افراد به علت‌های مختلفی امکان دارد به خود آسیب بزنند، مانند آسیب به انگشتان و پا ،زیرا امکان دارد ابزار آلات پزشکی سقوط کنند. سر خوردن در اتاق عمل و افتادن بر روی سطح خیس، بخصوص در وضعیت‌های اورژانسی که موجب زخمی شدن آن‌ها می‌شود. آسیب رساندن به خود به وسیلۀ وسایل‌های تیز و برنده مخصوصاً با نوک سر سوزن و یا تیغۀ جراحی، ایجاد سوختگی و تاول به علت تماس با وسایل‌های داغ استریل شده در اتاق عمل، ایجاد شوک الکتریکی به وسیلۀ تجهیزات و ابزارهای مشکل دار و یا امکان دارد اتصال به زمین دستگاه‌ها نامناسب باشد که اسیب‌های جدی به افراد می‌زند.

حال اگر حادثه ای رخ دهد که بیمار را دچار فوت یا نقص عضو کند، به تناسب قصوری که هر شخص انجام داده طبق قانون باید خسارت را بپردازد که این از جمله خطرات شغلی پزشکان و پرستاران اتاق عمل محسوب می‌شود.

پوزیشن‌های نادرست بدن به علت زیاد سرپا بودن و فشار کاری بالا و یا فشار حمل و نقل بیماران سنگین وزن موجب آسیب هایی شدیدی به آن‌ها می‌شود.

خطرات فیزیکی

خطرات فیزیکی شامل جریان الکتریکی برق، وسیله‌های تیز و برنده ،آتش سوزی و انجار کپسول‌های بیهوشی و گازهای فشرده در اتاق عمل

خطرات شیمیایی

در معرض قرار گرفتن طولانی مدت در کنار داروهای بیهوشی مانند co2، هالوتان، اتیل کلراید، اتر و غیره که موجب حساسیت پوستی و سوزش به همراه آن که موجب ایجاد حساسیت‌های ناشی از استفاده زیاد از صابون و مواد شوینده و ضد عفونی کننده می‌شود.

آسیب دیدن چشم و گلو و بینی به علت قرار گرفتن در معرض ذرات معلق در هوا از مواد پاک کننده‌ها و ضد عفونی کننده‌ها، مسمومیت‌های دارویی، حساسیت به دستکش‌های لاتکس از موارد تهدید کننده پرسنل بیمارستان می‌باشد.

خطرات زیستی

اگر برای یک مدت طولانی در معرض محیط آلوده قرار بگیرید ،موجب عفونت هایی می‌شود .مانند در معرض خون‌ها آلوده قرار گرفتن، مایعات بدن بیماران و نمونه‌های بافتی آن‌ها مانند بیماران HIV، هپاتیت B و C امکان ابتلا به بیماری‌های نازوکومیال به دلیل سوراخ شدن توسط سرسوزن که احتمال ابتلا به بیماری مالاریا و سل و سیفلیس را بالا می‌برد.

خطرات اجتماعی

–

روانی

به علت سرپا بودن و شیفت‌های سنگین و عمل‌های طولانی یک سری خطرات تهدید کننده را برای پرسنل بیمارستان ایجاد می‌کند .مانند خستگی، گرفتگی کمربه علت بلند کردن بیماران سنگین وزن، مدت طولانی سر پا بودن و یا نشستن زیاد، جا به جا کردن یک سری تجهیزات مانند دستگاه فیکو و ویترکتومی، دسترسی نداشتن به یک سری وسایل مورد نیاز افراد که موجب آسیب به قسمت گردن و مچ دست در زمان لارنگوسکوپی می‌شود .

برای پرسنل هوشبری، وجود استرس‌های روانی، سختی شیفت شب  و دور بودن از خانوده برای ساعات طولانی، مسئولیت سنگین در مقابل جان بیمار، مواجه شدن با بعضی از بیماران ترمایی وخیم و مواجه شدن با بیماران تصادفی با مصدومیت‌های شدید که هر شخصی قادر به دیدن این صحنه‌ها نمی‌باشد.