برای رسیدن به اهداف عالیه و شناخت  معمار  دانایی علم کافی است  تبسم زیبای معلم در کلاس را مجسم کنیم  که زیربارانی از واژه‌های شفاف و آسمانی اش روشن کننده قلبهای تاریک و چکاننده جرعه عشق و پاکی در کام ما بود و به همین جهت  به عنوان امیدوار کننده برای آینده   در قلب‌های تک تک ما به عنوان محَرَم پنهان ترین قصه‌ها و غصه‌ها جای دارد. معلمی که پس از سالهای سال به عنوان شاگرد وقتی در برابرش قرار می‌گیریم چنین خطاب می‌کنیم: ای معلم دانا،شما همانید که که  من صبح عافیت را بر چشم نمی‌دیدم اگر دست گیری تو در شام سیاه بی دانشی همراهیم  نمی‌کرد، ای معلم جواهر کلام، تو در تکرار الفبای زندگی من آنقدر اصرار ورزیدی که قامت شب فرو شکست و آب حیات در کویر اندیشه‌های مخاطبان به فوران ایستاد. با این مقدمه در بخش سوم معرفی زحمت کشان تعلیم و تربیت شهرمان در مقابل معلمانی سر تعظیم فرود می‌آوریم که در سالهای نه چندان دور، استقامت و پایداری را با الفبای می‌توانی  به ما آموختند.

زنده یادروح اله شکیب (نظری) معلم و مدیری نمونه :

مدیر با اخلاق و معلم با انگیزه مرحوم آقای روح اله شکیب هیچوقت خود را بالاتر از معلمانی که زیر مجموعه خویش بودند نمی‌دانست، روحیه همکاری با معلمان همیشه در وجودش هویدا بود خصوصا اگر احساس می‌کرد وجودش در این همکاری موثرو لازم است و انتظارش از معلمان این بود وقتی وارد کلاس درسی می‌شوند ضمن توجه به خواسته‌های دانش آموزان علاوه از هماهنگی‌های لازم برای پیشرفت آنان مشورت، تعامل و همکاری را سرلوحه آموزشی خود قرار دهند. این مدیر مدبر در سال ۱۳۰۸ در میانه متولد شد وی با توجه به اشتیاق فراوان برای کسب علم و دانش در کودکی مشقات زیادی را متحمل شد بطوریکه با مخالفت خانواده اش نتوانست به موقع  در مدرسه ثبت نام نماید تا اینکه در سن ۱۴ سالگی بالاخره موفق به ثبت نام در مدرسه شد و در  سال۱۳۲۹  با اخذ مدرک کلاس  سوم متوسط برای ادامه تحصیل به تبریز عزیمت کرد وی در سال ۱۳۳۲ پس از دریافت مدرک دیپلم به استخدام آموزش و پرورش در آمد و در ۲۸ مرداد همان سال بعلت سخنرانی در چهاراه مرکزی میانه دستگیر و روانه زندان شد و پس از مدتی از زندان آزاد و به خلخال تبعید گردید زنده یاد شکیب در سال ۱۳۳۶ پس از باز گشت به میانه در دبستان قافلانکوه به تدریس پرداخت  و سپس در دبیرستان امام خمینی (شاپور سابق) به عنوان معاون استاد علی کریمیان انتخاب و پس از مدتی از این سمت استعفاء داده و از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۵۳  مدیریت دبیرستان رازی را عهده دار شد. یکی از ویژگیهای مرحوم روح اله شکیب آگاهی داشتن وی به تفاوتهای فردی دانش آموزان، مثبت بودن رابطه وی با دانش آموزان، لذت بردن از کار شاگردانش، تاکید به آموزش مهارت و رفتار عادلانه با معلمان و دانش آموزان بود. مرحوم شکیب معتقد بود وقار و سنگینی و بر خوردهای همراه با ادب و بیان حکیمانه، نه تنها معلم را در نزد دانش آموزان بزرگ و قابل اعتماد می‌سازد بلکه به عنوان الگو و تکیه گاه دانش آموزان محسوب می‌شود .

این مدیر فدا کار بر این نکته تاکید داشت که معلم قبل از وارد شدن به کلاس درسی باید هدف خود را از ارائه محتوای درسی مشخص کند چون در این صورت است که تدریس یک معلم در کلاس حالت منسجم تری به خود خواهدگرفت. مرحوم روح اله شکیب پس از منحل شدن دبیرستان رازی به عنوان رئیس هنرستان انتخاب و در ادامه مدیریت مدرسه نوبنیاد شهریار را به عهده گرفت وی هم در سال ۱۳۵۴ وهم علیرغم بازنشسته شدن در ۱۳۷۲ نیز به عنوان مدیر نمونه انتخاب شد. این استاد نمونه در سال ۱۳۶۵ به افتخار بازنشستگی نائل آمد. مرحوم روح اله شکیب، این انسان فهیم و وارسته  در ششم فروردین سال یکهزارو سیصدو نود وشش جان به جان آفرین تسلیم کرد روحش شاد و یادش گرامی باد .

روح اله حافظ زاده:

دبیری صبور، فهیم  دلسوز و خوش بیان:

استاد حافظ زاده  از جمله دبیرانی بود که تعلیم و تربیت را دوبال ترقی و پیشرفت می‌دانست و معتقد بود بدون نظام شایسته آموزشی تربیتی نمی‌توان به جایگاهی از رشد و شکو فایی رسید در حقیت می‌توان  گفت آقای حافظ زاده معتقد بود  آموزش  اساسی و زیربنایی نیازمند معلمی است که راز و رمز تعلیم و تربیت رابداند و الگوی تربیتی برای شاگردانش بوده و خود را به صفاتی ارزشمندی بیارآید تا بتواند بر دانش آموزان اثر مثبت گذاشته و نتایج مطلوبی به دست آورد. این دبیر وارسته و خوشنام پنجم خردادماه سال ۱۳۱۶در میانه متولد شد دوره ابتدایی را در دبستان زینبیه(محمدرضای سابق) و دوره متوسط را تا کلاس نهم در دبیرستان امام خمینی (شاپور سابق) به پایان برد و در سال ۱۳۲۵ وارد دانشسرای مقدماتی تبریز شد وی پس از دوسال از این دانشسرا فارغ التحصیل و  در سال ۱۳۳۷ به استخدام اداره آموزش و پرورش در آمد آقای حافظ زاده پس از ۱۲ سال تدریس در دبستان فردوسی  در سال ۱۳۴۹وارد دانشگاه تبریز شد و درسال ۱۳۵۳ در رشته ادبیات فارسی از این دانشگاه فارغ التحصیل گردید و برای ادامه تعلیم و تربیت فرزندان شهرش به میانه بازگشته و در دبیرستانهای امام خمینی (شاپور سابق) فاطمیه ( فرمانفرماییان سابق ) بوعلی سینا و امام صادق (ع) تا سال ۱۳۷۴ به تدریس پرداخت. از ویژگهای مهم استاد حافظ زاده در کلاس درسی افزایش دادن اعتماد به نفس دانش آموزان بود زیرا براین باور بود تا دانش آموز اعتماد به نفس نداشته و به خودش ارزش قائل نشود هرگز در رشد تعالی شخصیت خویش گام‌های استواری بر نخواهد داشت و لذا می‌بینیم در حین آموزش خوبی‌ها را آشکار و بدی‌ها و عیب‌ها را می‌پوشاندتا خوبیها و   فضایل رشد یافته و همه گانی شود تا محیط تعلیمی از لوث بدی‌ها پالایش یابد و این را به معنی سهل انگاری نسبت به بدی‌ها نمی‌دانست بلکه می‌خواست بدی‌ها را بدون افشاگری نابود کند. یکی دیگر از ویژگیهای مهم این معلم توانا آشنایی دانش آموزان با بخشش بود چون ایمان داشت معلم خوب می‌تواند دانش آموزان را به عنوان انسان خوب قبول داشته باشد لذا هرگاه هر دانش آموزی  در کلاس درسی مرتکب خطایی شده و معذرت خواهی می‌کرد فورا اورا  بخشیده و می‌گفت باید ببخشم تا در زندگی خود بخشش را سرلوحه زندگی خود قرار دهد. استاد روح اله حافظ زاده پس از انتخاب به عنوان معلم نمونه بویژه معلم نمونه کشوری در سال ۱۳۷۴ بازنشست شد و با توجه با داشتن سابقه زیاد و سواد علمی بالا در رشته ادبیات فارسی، از وجودش تا سال ۱۳۹۵ در دبیرستانهای غیر انتفاعی علویه، پویا  استفاده شد .

دبیر جغرافیا آقای قاسم مهداد:

معلمی که افق‌های دور دست در نگاه او زیباترین لحظات را در سرنوشت دانش آموزان شهرمان رقم زد لحظاتی که سرشار از شوق رسیدن به قله‌های بلند علم بود که با آن زیباترین نام‌ها را برای حق تعالی و قشنگ ترین ترانه‌های مستی را در وصف والاترین موجود هستی سرود و به عنوان چراغ هدایت و راهنمای انسان، نقش مهمی در تربیت و رشد اندیشه و تفکر دانش آموزان میانه  ایفا کرد . استاد قاسم مهداد در سیزدهم فروردین یکهزارو سیصد و بیست ویک در میانه چشم به جهان گشود و پس از اتمام دوره ابتدایی وارد دبیرستان امام خمینی (ره) شاپور سابق شده و درسال ۱۳۴۵ موفق به اخذ دیپلم از این دبیرستان شد  این دبیر با وقار در سال ۱۳۴۵ وارد دانشگاه تهران شده و در سال ۱۳۴۹ با اخذ مدرک لیسانس در رشته جغرافیای انسانی و اقتصاد دوران تحصیلات دانشگاهی را به پایان رساند و در سال ۱۳۵۰ به استخدام آموزش و پرورش در آمد و با شروع فعالیت کاری در همان سال به تحصیلات خود ادامه داده و  موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد گردید.

استاد قاسم مهداد سالهای متمادی دردبیرستانهای میانه به تدریس پرداخت سپس به تهران منتقل و در دبیرستانهای مختلف به تعلیم و تربیت فرزندان این آب و خاک  پرداخته و در مدت خدمتش بار‌ها از سوی مسئولان ذیربط به عنوان معلم نمونه مورد تقدیر قرار گرفت. از ویژگی‌های مهم استاد قاسم مهداد علیرغم اینکه دبیری بی بدیل بود  ولی همیشه احساس نیاز به یادگیری و فراگیری  مطالب تازه داشت و متکی به داشتن مدرک اخذ کرده اش نبود خیلی صبور و بردبار و از قدرت فن بیان بی نظیری برخوردار بود و به خصوصیات علمی دانش آموزانش اگاهی کامل داشت  و همیشه قدرت هدایت کلاس به سوی هدف‌های مشخص در وجودش متجلی بود آقای قاسم مهداد ضمن تدریس ،،، کتاب مشاهیر و مفاخر میانه را تالیف نمود و در ادامه کتاب شهرستان میانه دروازه آذربایجان  را تالیف، تدوین و به چاپ رساند وی همچنین با تحقیق و تفحص به تدوین کتاب درسی جغرافیای ایلام و چندین مقاله در خصوص شهرستان میانه اهتمام ورزید.

این دبیر خوش ذوق شهرمان بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان اولین شهردار میانه بعد از انقلاب انتخاب شد که در مدت زمان کوتاهی که از فعالیتش در حوزه شهرداری می‌گذشت منشا خدمات مهم و برنامه‌های سازنده ای در راستای بهبود ساختار شهرمان میانه داشت  استاد قاسم مهداد در سال ۱۳۸۰ به افتخار بازنشستگی نائل آمد .