توصیه هایی از کتاب " آرام کردن کودک عصبانی"
کتاب " آرام کردن کودک عصبانی" اثر تریشیا گویرح با ترجمه مهدی حسنیح توسط انتشارات فصل اندیشه منتشر شد.
تریشیا گویر نویسنده بیش از 70 عنوان کتاب است. همه کتابهای داستانی و غیر داستانی او مربوط به خانواده و فرزندپروری است. این نویسنده پرفروش موفق به کسب دو جایزه Carol و یک جایزه Retailerâs Best Award شده است. تریشیا ده فرزند دارد که هفت نفر از آنها را به فرزندی پذیرفته است و به همه آنها با روش آموزش در خانه (homeschooling) درس داده است. وی در این کتاب تجربیات شخصی خود و همسرش جان در رابطه با آرام کردن کودکان عصبانی را به رشته تحریر در آورده است.
این کتاب شامل 2 بخش و 12 فصل است. بخش اولح مشتمل بر 5 فصل به چیستی و درک عصبانیت میپردازد و بخش دوم در 7 فصل به راههای کمک کردن به کودکان عصبانی میپردازد.
نویسنده در پایان هر فصل راهکارهایی عملی ارائه میکند که در ادامه خلاصه ای از آن ها را در 25 بند میخوانیم.
1.فهرستی از مواردی که به نظر میرسد باعث خشم فرزندتان میشوند را تهیه کنید. فهرست را آنالیز کنید. چه چیزی دستگیرتان میشودح
2. هرگاه فرزندتان در حال مشاجره با شماست یا سعی در پس زدن شما داردح اندکی مکث کنید و به این فکر کنید که آیا داد و فریاد او برای آن است که از او دور شوید یا به او نزدیکتر شده و در آغوشش بکشید. اگر به این نتیجه رسیدید که فرزندتان میخواهد در کنارش باشیدح طرحی برای واکنش آیندهی خود تهیه کنید
3. با فرزند خود صحبت کنید و از چیزهایی که او را در زندگی مضطرب یا عصبانی میکنند فهرستی تهیه کنید. چه موردی از این فهرست شما را شگفتزده میکندح فرزندتان مایل به انجام چه تغییراتی استح
4. از زمانهایی که میتوانید به جای سخنرانی برای فرزندتان به حرف هایش گوش کنید فهرستی تهیه کنید. شاید موقع انجام تکالیف یا زمان انجام کارهای عادی و روزمره مناسب باشند. هنگامی که در نقش شنونده ظاهر میشوید به واکنشهای فرزندتان توجه داشته باشید.
5. از فرزند خود در مورد واکنشهای پرخاشگرانهاش که مرتبط با فرد دیگری است سح¤ال کنید. پرسش هایی مانند این بپرسید: « نظرت در مورد فلانی چیستح وقتی دور و بر تو است احساس راحتی میکنیح آیا رفتار او تو را اذیت میکندح چیزی هست که بخواهی به من بگوییح » فرزندتان را بازجویی نکنید و پرسشهای خودرا با لحنی مهربانانه و دلسوزانه بپرسید.
6. از دلایل ممکن برای خشم کودک خود فهرستی تهیه کنید. تکرارشونده ترین دلیل را بیابید. در مورد این دلیل خشم با یک متخصص روانشناسی صحبت کنید و در مورد آن اطلاعات جمع آوری کنید. همچنین میتوانید با یک پدر یا مادر دیگر که با مشکل مشابهی دست و پنجه نرم میکند مشورت کنید.
7.اگر فرزند شما به اندازهی کافی بزرگ شده است در مورد برنامهی روزمره با او صحبت کنید. آیا در برنامهی روزمره بخشی وجود دارد که باعث خشم او میشودح در مورد علت این خشم و راهحلâهای احتمالی با فرزند خود صحبت کنید.
8. اگر فکر میکنید خوردن یک غذا موجب بروز خشم در کودکتان میشود آن را از برنامهی غذایی او حذف کنید. یک دفترچهی یادداشت در آشپزخانه داشته باشید و مشاهدات خود را یادداشت کنید.
9. در پیشگاه خداوند بنشینید. احساسی که در مورد فرزند عصبانی خود حس میکنید را بنویسید واز خدای بزرگ طلب مساعدت نمایید.
10.ممکن است امور ساده ای نظیر انجام کارهای روزمره یا انجام تکالیف درسی برای شما و فرزندتان سرخوردگی و عصبانیت بار آورد. به روش هایی فکر کنید که میتوانید با اعمال آنها این مسئله را حل کنید.
11. آیا با کودکی مواجه هستید که با کارهای نمایشی و خشمگینانه سعی در جلب توجه شما داردح هر چقدر که میتوانید اینگونه رفتارهای فرزندتان را نادیده بگیرید. اجازه ندهید که نمایش او شما را تحت تاثیر قرار دهد. آنچه انجام دادهاید و آنچه اتفاق افتاده است را بنویسید.
12.هنگامی که فرزند شما عصبانی استح به جای کل کل با او میتوانید جملات زیر را به او بگویید:
«متوجهم که تو عصبانی هستی. » «متح£سفم که اتفاق بدی برایت رخ داده است. هر وقت که آماده بودی میتوانیم راجع به آن صحبت کنیم. » «وقتی اتفاقی مثل این میافتدح من هم عصبانی میشوم. چطور میتوانم کمکت کنمح » «هر وقت آماده بودیح میتوانم به تو بگویم که در هنگام عصبانیت چگونه آن را کنترل میکنم. » «عصبانی شدن به خودی خود مشکلی نداردح اما حواست باشد که پس از آن چگونه رفتار میکنی. باید تصمیمهای عاقلانه ای بگیری. » «عصبانیت تو را درک میکنم. آیا میخواهی سعی کنی که منظور مرا درک کنیح »
13.هنگامی که فرزندتان غمگینح ناامید یا عصبانی استح سعی کنید با او همدردی کنید. اجازه دهید فرزندتان بداند که سعی در درکش دارید و به او توجه میکنید.
14. با هر یک از فرزندان (کوچک) خود یک زمان بازی دونفره برنامهریزی کنید و این سه چیز را انجام دهید. اولح توجه کنید چه کاری انجام میدهد و آن را بیان کنید. دومح آنچه را که میگوید تکرار کنید. سومح او را تشویق کنید. در صورت امکانح این کار را برای چند هفته انجام دهید و توجه کنید که چه تغییراتی در رفتار فرزند شما به وجود میآید.
15. از شیوههایی که مخزن عشق هر یک از فرزندان شما را پر میکنند فهرستی تهیه کنید این شیوهها میتوانند شامل ستایش کلامیح هدیه دادنح تماس فیزیکی (بغل کردن)ح کمک به انجام تکالیف یا ... باشند. هر روز یک چیز انتخاب کنید و آن را برای فرزند خود انجام دهید. حتی اگر یک کار کوچک باشد.
16. با بچههای خود بنشینید و در مورد برنامهی روزانه صحبت کنید. موانع ارتباط خانوادگی و خلاقانه را از میان بردارید.
17. در رابطه با افکار فرزندتان این سه مورد را به او آموزش دهید: «درک آنح بررسی آنح تغییر آن ». کودک شما باید بر روی چه چیزی بیشترین کار را انجام دهدح اولین قدم که میتوانید به او کمک کنیدح چیستح
18. به کودک خود کمک کنید تا دفتر ثبت وقایع خشم ایجاد کند. برای یک هفته وقایع را در آن ثبت کنید. چه الگوهایی را میبینیدح چه تغییرات سادهای را میتوانید انجام دهیدح
19.به فرزندتان کمک کنید تا یک دفتر افکار یا کارتهای تفکر درست کند و او را تشویق کنید که افکار منفی خود را بنویسد و سپس به ازای هر کدام یک فکر مثبت بنویسید.
20. با فرزندتان کار کنید تا در هنگام عصبانیت از تخیل خود برای کمک به خوداستفاده کنند. اگر فرزندتان کم سن و سال استح به او کمک کنید یک مکان خیالی ایجاد کند و در مواقع عصبانیت به آنجا فکر کند. اگر این کودک بزرگتر استح به او کمک کنید تا از تخیل خود برای عبور از وضعیتی که او را خشمگین میکندح استفاده کند.
21.فهرستی از شیوههایی که میخواهید فرزند خردسال خود را در مورد احساساتح اعمال و واکنشâهایش آموزش دهیدح تهیه کنید. همچنین فهرستی از مواردی که فکر میکنید ارزش رسیدگی ندارند را تهیه کنید. چیزی را انتخاب کنید و ابتدا بر روی آن تمرکز کنید.
22. از شرایطی که کودک شما با خشم دست و پنجه نرم میکند لیستی ایجاد کنید. برای هر وضعیتح یک یا دو چیز را بنویسید که میتواند به شما کمک کند تا فرزندتان را برای آن وضعیت آماده کنید.
23. از چیزهایی که میتوانید انجام دهید تا خانهای پر از عشق و محبت داشت باشید فهرستی تهیه کنید. چه کاری میتوانید انجام دهید تا روزتان پر از صلح و آرامش باشد تا بتوانید به بچههای کوچک خود کمک کنیدح
24. برای اجتناب از مشاجره و کشمکشح فهرست کوتاهی از موارد غیرقابلمذاکره برای فرزند خود تهیه کنید. اجازه دهید فرزندتان بایدها و نبایدها را بشناسد. آنها را در جایی نصب کنید که به طور مرتب دیده شوند. همچنینح از مواردی که لازم نیست در مورد آنها نگران باشید و اجازه خواهید داد مسیر طبیعی خود را طی کنند فهرستی برای خود تهیه کنید.
25. با فرزند خود دربارهی تغییرات ناگزیر زندگی مانند رفتن به مدرسه یا کلاس بالاترح تغییرات معلمان و انتظارات جدیدح صحبت کنید. پیشنهاد میکنم برنامهی هفتگی فرزند خود را مرور کنید و در مورد مسئولیتهاح نحوه سازماندهی و مدیریت زمان صحبت کنید.