از قدیم الایام شهر میانه به عنوان پل ارتباطی شمالغرب کشور با پایتخت، معرف همه آذربایجانی‌ها و سایر مسافرین بوده است. مخصوصاً وضعیت جاده ترانزیتی این شهر که ویترین و معرف پیشرفت شهر برای رهگذران این جاده است، سالهاست با بی مهری مسئولان، به محلی برای آبروریزی شهری تبدیل شده است. وضعیت افتضاح این بلوار، خصوصاً از محدوده دانشگاه آزاد تا پل قوری واقعاً مایه آبرو ریزی است.  کدام شهر مشابه در استان خودمان اعم از سراب، اهر، ایلخچی، آذرشهر، بناب، ملکان و صوفیان که جاده ارتباطی اصلی از داخل آن رد می‌شود، وضعیتی عین جاده ترانزیت ما دارد؟   وضعیت اسفناک دست اندازهای 50 کیلومتر ابتدایی جاده میانه به تبریز (حوزه استحفاظی شهرستان میانه )شروع می‌شود و مسافران امیددارند که با ورود به محدوده ی شهری وضعیت بهتری را شاهد باشند که متاسفانه وضعیت بدتر هم می‌شود. حالا محدوده ی خارج از شهر بماند که جای بسی تاسف دارد. اما وضعیت بلوار زینبیه، مایه خجالت هر شهروند میانه ای است که غیرقابل قبول است.  بعد از استعفای میرزایی از شهرداری میانه، این شهر ماههاست با سرپرست اداره می‌شود و مهندس رجبی سرپرست شهرداری هم به خاطر بلاتکلیفی خود و بازی‌های کودکانه و بی مسئولیتی اعضای شورای شهر که ظاهراً بود و نبودشان تفاوتی به حال این شهر ندارد، چندان رغبتی به مسائل اصلی نشان نمی‌دهند و مشغول امور روزمره شهرداری هستند که این وضعیت کلا به ضرر شهر و شهروندان تمام می‌شود.  اضافه می‌شود پس از رد منتخب این شورا از سوی وزارت کشور! شهر در بلاتکلیفی به سر می‌برد و وضعیت بلوار زینبیه نمونه ای از بی فکری و بلاتکلیفی شورا و شهرداری میانه است.