انتظار میرود نامزدهای انتخاباتی وعده های واهی به مردم ندهند
امروزه مردم قبل از هرچیز نیاز به صداقت دارند سر دادن وعدههای بدون پشتوانه که ظرفیت اجرایی شدن ندارند تنها منجر به یأس و ناامیدی جامعه و بی اعتمادی مردم به دولت و مسئولین خواهد شد.
آگاهی نداشتن برخی از مردم با وظایف نمایندگان مجلس و در کل قوه مقننه، انتظارات و توقعاتی را از یک کاندیداها به وجود آورده است که گویا کار یک نماینده پیگیری و انجام امور اجرایی است و این موضوع به اصلی ترین معیار انتخاب در میان مردم قرار میگیرد.
متاسفانه برخی از کاندیداهای مجلس شورای اسلامی هم به صراحت وظایف یک نماینده در مجلس را برای افکار عمومی روشن نمیکنند
و از سوی دیگر شعارها و برنامههای خود را براساس این وظایف به مردم ارایه نمیدهند و این موضوع به افزایش انتظارات و توقعات از نمایندگان منجر شده است.
اکنون اغلب مردم میگویند نمایندگان گذشته اقدام مثبتی برای ما انجام ندادند چرا که آن افراد را براساس شعارها و وعده و وعیدهایشان مورد ارزیابی قرار میدهند در حالیکه وظیفه یک نماینده براساس قانون اساسی وضع قوانین و نظارت بر انجام این قوانین است و وظیفه اجرایی ندارد.
برخی از نمایندگان به وظایف خود اطلاع کافی ندارند، وظایف و اختیارات نمایندگان را میتوان در سه بخش تعریف کرد.
قانون گذاری ،نظارت و برخی موارد محدود در بخشهای اجرایی که متاسفانه نه تنها این برای مردم تبیین نشده بلکه برخی از نمایندگان خود هنوز بر وظایف و اختیارات خود اشراف و اطلاع کافی ندارند و به کرات پا را از دایره وظائف و اختیارات خود فراتر میگذارند.
قاعدتا مردم باید در چارچوب قانونی از نماینده انتظار داشته باشند. یعنی وضع قوانین متناسب با شرایط و نیازهای جامعه و نظارت بر سایر قوا در جهت حفظ منافع مردم.
اگر این وظائف به خوبی انجام گیرد بسیاری از مشکلات مردم برطرف میشود. این وظائف است که مجلس را در راس امور قرار میدهد.قاعدتا هر کسی که میخواهد مسوولیتی بر عهده بگیرد باید برنامه ارایه دهد.
اما چون کار در مجلس گروهی و جمعی است ارایه برنامه فردی به شوخی شبیه است زیرا نه قابلیت انجام دارد و نه ضمانت اجرایی معقول.اگر قرار باشد که ۲۹۰ نماینده، ۲۹۰ برنامه مختلف و بعضا متعارض و متناقض داشته باشند، چگونه میخواهند آنها را محقق کنند؟
و اگر به برنامه و عهد خود پایبند نبودند چکار میتوان کرد و به چه شکل باید مواخذه شوند؟به نظر میرسد بهترین شیوه انتخابات حزبی است که هم میتوان پیگیر اجرای برنامه بود و هم در صورت خُلف وعده، کنار گذاشتن حزب در انتخابات آتی، ضمانت اجرای موثری خواهد بود.