یادمان یک انسان فرهیخته و یک معلم ماندگار؛
استاد علی رضایی
درگذشت معلم اخلاق، انسان دلسوز، روشن ضمیر و مهربان و چهره ماندگار آموزش و پرورش میانه غمی بس سنگین بر دلهایمان نهاد. استاد رضایی یک معلم ماندگار و یک انسان فرهیخته بود که بیشتر حیاتش را به پرورش جوانان میانه گذراند و با کوله باری از دعای خیر پرورش یافتگان مکتبش ما را تنها گذاشت. انسانی که مردم داریش و مردمی ماندنش همیشه زبانزد خاص و عام میباشد.
می شد در چهره با مسمایش، عطوفت پدرانه را حس کرد. میشد از کلاس پرارزش اخلاقش، رسم جوانمردی و مردم داری را آموخت. میشد در کلاس درسش، عمق عشق و علاقه را به تعلیم دید. میشد در کلاس مدیریتش، تسلط و درایت را مشاهده کرد. میشد در کلاس رفتارش، آرامشی دلنشین را کسب کرد.
براستی استاد علی رضایی اسطوره ای بود برای من ...
وجودش همیشه به کوچه حسینیه اعتبار بخشیده بود و بودنش و نفس کشیدنش همواره مایه مباهات بود. 4 سال از بهترین دوران زندگی ام را در دبیرستان سروش و در کنارشان به عنوان دانش آموز گذراندم. استاد رضایی در سروش، نه تنها یک مدیر، نه تنها یک پدر، بلکه محرم اسرار همه مان بود. راهنمایی هایش همیشه راهگشا بود، چون عاشق بود. عاشق پیشرفت فرزندانش، عاشق تعالی و سر و سامان یافتن پرورش یافتگان مکتبش و عاشق معلمی ...
استاد رضایی از نسل معلمان قدیمی بود. همان معلمان دلسوز و بی ریایی که با تمام وجود پای تخته سیاه با گچ سفید، درس میدادند. درس دانش، درس محبت، درس انسانیت، درس عاشق بودن، درس مفید بودن و چه زیبا و باشکوه از جان شیرین شان مایه میگذاشتند و حالا چه ناباورانه از میان ما پر کشیدند و خاطر ما را مکدر ساختند و ما را با خاطرات سراسر ماندگار گذشته تنها گذاشتند.
استاد علی رضایی بیشک برای خیلیها از اهالی میانه چهره ای ماندگار هستند و نام نیک و دعای خیر مردم، بدرقه راهشان در این سفر ابدی خواهد بود و خوش به سعادتشان که سبکبال و با دست پر به دیدار معشوق میشتابند.
وظیفه خود میدانم مراتب تسلیت و تعزیت خودم را به خاندان رضایی بویژه آقای دکتر بابک و مهرداد عزیز و همچنین والده مکرمشان و تک تک اساتید بزرگوار، فرهیخته و ارزشمندم در دبیرستان سروش سرمد تقدیم دارم.
جسم استاد رضایی از میان ما پر کشیدند ولی بلاشک نامشان و یادشان همواره سرمدی خواهد بود و زندگی شان سرمشقی برای جوانان خواهد بود تا رسم عاشقی را بیاموزند.
دیدار به قیامت استاد رضایی...
حامد محقق - فرزند و شاگرد کوچک استاد علی رضایی
میانه - سی ام بهمن ماه 1399